Artykuły
  • Register

46943057Na mapie Polski można znaleźć dość wiele miejscowości ze słowem „Kalwaria" w nazwie. W prawie każdej z tych miejscowości jest sanktuarium, do którego zjeżdżają się pielgrzymi z całego regionu lub kraju. To nie jest przypadek, „Kalwaria" bowiem to nic innego, jak „Golgota" w języku łacińskim. W późnym średniowieczu, kiedy Jerozolima znajdowała się pod władzą Turków, a pielgrzymka do niej była niemożliwa, w Europie zaczęto budować symboliczne Groby Pańskie, do których mógłby dotrzeć każdy wierny. Były to zespoły kościołów i kaplic, z których każda symbolizowała stacje Drogi Krzyżowej. Budowano je, starając się odtworzyć przestrzenny układ Jerozolimy. Od tych kalwarii, symbolicznych Dróg Męki Pańskiej, otrzymywały swoje nazwy i położone w pobliżu miejscowości. Najwięcej kalwarii zbudowano w Europie w dobie Reformacji.

Najstarszą i najpiękniejszą polską kalwarią jest Kalwaria Zebrzydowska. Jest ona położona w Małopolsce, w 1999 r. została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Teren tego sanktuarium zajmuje obszar 6 km2, a długość jego dróg pielgrzymkowych sięga 5 km. Architektoniczno-krajobrazowy zespół pielgrzymkowy w Kalwarii Zebrzydowskiej uznawano za wierne odtworzenie układu przestrzennego Jerozolimy w XVI w. i za udane jego ulokowanie w polskim krajobrazie. Wyjątkowość Kalwarii Zebrzydowskiej podkreśla to, że stała się ona pierwszym w świecie zabytkiem, zakwalifikowanym przez UNESCO do kategorii „Krajobrazy kulturowe", oraz to, że jest ona jedyną kalwarią na świecie, wpisaną na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Historia sanktuarium w Kalwarii Zebrzydowskiej wiąże się z działalnością na rzecz jego rozwoju trzech pokoleń rodziny Zebrzydowskich. W 1602 r. wojewoda krakowski, starosta lanckoroński Mikołaj Zebrzydowski ufundował w tej miejscowości kościół pod wezwaniem Matki Bożej Anielskiej, klasztor bernardynów i kalwarię. Projektantem kościoła i klasztoru został architekt Jan Maria Bernardoni, a prawie wszystkich kapliczek – Paweł Baudarth. Większość z 44 istniejących dziś obiektów tego kompleksu zbudowano w stylach późnobarokowym i manierystycznym w następne 100 lat pod kierownictwem rodzin syna i wnuka Mikołaja Zebrzydowskiego. W końcu XVII – na początku XVIII w. mecenasem Kalwarii Zebrzydowskiej byli księżna Magdalena Czartoryska i jej mąż - książę Jan Karol Czartoryski.

Dwie największe budowle sanktuarium to, wspomniany już klasztor bernardyński i kościół Matki Bożej Anielskiej, któremu papież Jan Paweł II w 1979 r. nadał tytuł bazyliki mniejszej. W bocznej kaplicy tego kościoła od 1641 r. znajduje się cudotwórczy obraz Matki Bożej Płaczącej, zwany przez wiernych Matką Bożą Kalwaryjską. W 1887 r. został on koronowany. 10 czerwca 1987 r. obraz Matki Bożej Kalwaryjskiej był wykorzystany we mszy, odprawionej przez Jana Pawła II na krakowskich Błoniach. Dodam tutaj, że Kalwaria Zebrzydowska trzykrotnie była odwiedzana przez papieży. W 1979 r. i w 2002 r. odwiedził ją Jan Paweł II, a w 2006 r. – Benedykt XVI.

57691149

Czczenie obrazu Matki Bożej Kalwaryjskiej jest częścią kultu maryjnego w Kalwarii Zebrzydowskiej. Znajdują się tutaj także Dróżki Matki Bożej z 24 stacjami przy 11 obiektach, gdzie w sierpniu odbywają się dwie wielkie procesje: Zaśnięcia i Wniebowzięcia Matki Bożej. Kult maryjny w tym sanktuarium jest dopełnieniem kultu pasyjnego, czyli kultu Męki Pańskiej. Na pielgrzymkowej Dróżce Pana Jezusa w Kalwarii Zebrzydowskiej jest 28 stacji przy 24 obiektach.

Najbardziej znaczące kaplice na dwóch kalwaryjskich drogach są wyświęcone na kościoły. Wszystkie obiekty nazywane są według miejsc z Jerozolimy, które symbolizują: Kościół Grobu Matki Bożej, Ratusz Piłata, Kościół Trzeciego Upadku, Kościół Ukrzyżowania Pana Jezusa, Kościół Grobu Pana Jezusa, Wieczernik, Dom Matki Bożej. Część kaplic jest wspólna dla obu dróżek. Są to Kościół Grobu Matki Bożej, Wieczernik i Kościół Ukrzyżowania Pana Jezusa. W Parku Pielgrzymkowym znajdują się także kaplice, nie włączone do Drogi Krzyżowej: Betsaida, Kościół Wniebowstąpienia i Pustelnia Pięciu Braci Polaków (zwana także Pustelnią Świętej Marii Magdaleny).

Nabożeństwa na dróżkach pielgrzymkowych, tak zwane nabożeństwa dróżkowe, odprawiane są w piątki Wielkiego Postu, świąt Znalezienia i Podwyższenia Świętego Krzyża, Wniebowzięcia Jezusa i Marii Panny, a także podczas pielgrzymek. Osobliwością Kalwarii Zebrzydowskiej jest to, że nabożeństwa dróżkowe mogą być odprawiane za umarłych i przez samych pielgrzymów – osoby świeckie. Ostatni, wyjątkowy zwyczaj ukształtował się jeszcze w XVII w., bardzo wyprzedzając ówczesne praktyki religijne.

Podczas II wojny światowej do Kalwarii Zebrzydowskiej zostało przeniesione ze Lwowa seminarium bernardyńskie, a w 1946 r. także seminarium diecezjalne. Ostatnie działało tylko do 1950 r., a seminarium bernardyńskie pracuje do dziś.

Każdego roku sanktuarium w Kalwarii Zebrzydowskiej odwiedza blisko miliona pielgrzymów. Dla grup, przybyłych z różnych krajów, w kościele Matki Bożej Anielskiej prowadzone są msze w ich rodzimych językach z dotrzymaniem wszystkich osobliwości nabożeństw, praktykowanych na ich ojczyźnie. Przy klasztorze bernardynów znajduje się Dom Pielgrzyma, gdzie pątnicy, przybyli do sanktuarium, mogą na jakiś czas zamieszkać.

Natalija KATRENCIKOVA

FB

Biblioteka MW

Jency wrzesnia 1939 foto 240 2

dzien

Informacja

logoGranica

 

 

 

 Kursy walut

Konkursy, festiwale, wydarzenia

gaude2017

 

Partnerzy

 

LOGO MonitorInfo mini

 

PastedGraphic-1 

 

 

cz

 

 

Reklama

 

po polsku po polsce 1

 

SC Corporate Services Sp 1