Artykuły
  • Register

Borowicze rys-1Pierwsza pisemna wzmianka o Borowiczach (Borowicach) w rejonie maniewickim obwodu wołyńskiego pochodzi z XVI wieku.

Zgodnie z legendą, w dawnych czasach osada była otoczona dużymi borami i dlatego powstała jej nazwa Borowicze. Przez pewien czas wieś nazywano "Nowa Czetwertnia" i przynależała ona do książąt Czetwertyńskich. Wcześniejsza historia wsi nie jest do końca jasna z braku źródeł. Ta podwójna nazwa stała się powodem tego, że w publikacjach są wymienione różne daty pierwszej wzmianki pisemnej, Tak w «Historii miast i wsi Ukraińskiej Radzieckiej Republiki Socjalistycznej. Obwód Wołyński» podano 1585 rok, a Aleksander Cynkałowski w książce «Stary Wołyń i Polesie Wołyńskie» wskazuje na to, że w 1570 roku Czetwertyńscy płacili podatki za Borowicze.

Od 1626 roku w archiwach Borowicze wspominane były jako miasto (inna nazwa Nowa Czetwertnia). Nazwane zostało nowo osadzonym miasteczkiem, którego właścicielem był książę Stefan Czetwertyński. Od 1629 roku miasto wpisane było do rejestru podymowego. Po raz ostatni miasteczko zostało wspomniane w 1637 roku.

Status miasteczka pozwalał historykom mówić o istnieniu w Borowiczach zamku w dawnych czasach. Potwierdzeniem tego przypuszczenia jest zawiadomienie w akcie z 1585 roku, gdzie wspomina się o zamku w Borowiczach. Jednak do niedawna nie było wiadomo, gdzie znajdowały się jego ruiny. Dopiero niedawno i to dzięki przypadkowi, z opowieści pana W. Zasiekina, urodzonego we wsi Borowicze, uzyskano informację, że na terenie wsi są położone stare wały. Jako człowiek, który bardzo interesuje się historią swojej wsi, pokazał nam to miejsce. Odkryliśmy, że na stoku lewego brzegu rzeki Styr, leży stary gród w kształcie sztucznie wysypanego ziemią placu. Obecnie po grodzie pozostały podzielone kontury skarp, wałów i rowów. W dawnych czasach gród był wybudowany w kształcie prostokątnym o zboczach około 90 na 60 metrów. Ustalić dokładny rozmiar jest trudno, ponieważ część grodu jest zniszczona i uprawiana jako rola.

Na obwodzie starego grodu wzniesiono wał, który z zewnątrz wraz z fosą i skarpą tworzył ciągłe strome zbocze. Dziś wysokość tego jednolitego stoku w najbardziej zachowanej części grodu, od dna fosy do szczytu wału, wynosi około sześciu metrów. Należy zauważyć, że na górze szybu w dawnych czasach był wybudowany drewniany mur obronny. W rezultacie to zamieniało gród w Borowiczach na całkiem poważną fortyfikację.

Największą uwagę przyciąga teren koło północnej części grodu, gdzie jest nasyp ziemny. Ze względu na konfigurację i lokalizację, można stwierdzić, że był on podstawą jezdni, czyli drogi prowadzącej nad rzekę. Tam niegdyś stał drewniany most . Położenie warownego punktu bezpośrednio nad rzeką i niedaleko mostu zezwalało na kontrolę komunikacji, zarówno lądowej, jak i rzecznej.

Porównując pisemne i topograficzne materiały, można stwierdzić, że dzięki badaniom przedmiotowym, zostały odkryte pozostałości fortyfikacji miasteczka Borowicze (Nowa Czetwertnia).

Jurij MAZURYK,

członek Narodowego Związku Krajoznawców Ukrainy

FB

Biblioteka MW

Jency wrzesnia 1939 foto 240 2

dzien

Informacja

logoGranica

 

 

 

 Kursy walut

Konkursy, festiwale, wydarzenia

gaude2017

 

Partnerzy

 

LOGO MonitorInfo mini

 

PastedGraphic-1 

 

 

cz

 

 

Reklama

 

po polsku po polsce 1

 

SC Corporate Services Sp 1