Artykuły
  • Register

Bronislaw_Komorowski_rotcropped

W niedzielnych wyborach 4. lipca rozstrzygnął się los kampanii prezydenckiej w Polsce. Wybory wygrał obecny marszałek Sejmu, pełniący tymczasowo funkcję Prezydenta RP po tragicznej śmierci Głowy Państwa pod Smoleńskiem, kandydat Platformy Obywatelskiej, Bronisław Komorowski, osiągając 53,1 % poparcia społeczeństwa. Kandydat Prawa i Sprawiedliwosci, Jarosław Kaczyński, uzyskał wynik 46,99 %. Frekwencja okazała się wyższa niż w I turze i wyniosła 56,2 %.

Komorowski najlepsze wyniki uzyskał w większych miastach (z wyjątkiem Lublina, gdzie zwyciężył Kaczyński), natomiast kandydata PiSu poparły głównie mniejsze ośrodki miejskie oraz środowiska wiejskie.

Poza granicami kraju Jarosław Kaczyński największym poparciem cieszył się wśród Polonii amerykańskiej, gdzie bezapelacyjnie wygrał. Na Starym Kontynencie Polonia rozłożyła swe głosy równomiernie na obu kandydatów.

Kraj nie uniknął dość wyraźnych podziałów wewnętrznych - zachodnie województwa poparły Komorowskiego, a centralne i wschodnie Kaczyńskiego. Z tym podziałem przyjdzie się teraz zmierzyć nowemu prezydentowi, który startował do wyborów z hasłem "Zgoda buduje", a którego kampania momentami uderzała negatywnie w uczucia wyborców jemu przeciwnych, ośmieszając niejednokrotnie w niewybredny sposób ich poglądy. W obliczu zaistniałej sytuacji ostrego podziału mapy politycznej elektoratu polskiego obrany prezydent musi teraz udowodnić swe wyborcze hasło i dowieść tego, że elektorat Jarosława Kaczyńskiego nie jest gorszą częścią Narodu dla niego i dla partii rządzącej - Platformy Obywatelskiej, z ramienia której startował. Komorowski będzie zatem musiał dostosować swój program nie tylko do tej połowy głosujących na niego Polaków, ale także do tej drugiej połowy, która w wyborach poparła Jarosława Kaczynskiego.

5. lipca na Zamku Królewskim w Warszawie prezydent - elekt otrzymał zaświadczenie, potwierdzające jego wygraną w walce o fotel prezydencki.

Zaprzysiężenie Bronisława Komorowskiego na najwyższe stanowisko w państwie - Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej - będzie miało miejsce prawdopodobnie w pierwszych dniach sierpnia.


Życiorys Bronisława Komorowskiego

Bronisław Komorowski ma 58 lat. Urodził się w Obornikach Śląskich k. Wrocławia, w rodzinie o silnych tradycjach niepodległościowych i wojskowych.

Jego ojciec Zygmunt to żołnierz Armii Krajowej, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Warszawskiego i były ambasador RP w Bukareszcie, a matka Jadwiga (z domu Szałkowska) - czynna uczestniczka konspiracji polskiej w Wilnie podczas okupacji i wieloletnia pracownica Instytutu Filozofii i Socjologii PAN.

Komorowski ukończył w 1977 r. historię na Uniwersytecie Warszawskim. Podczas studiów był instruktorem harcerskim i organizatorem turystyki pieszej i kajakowej; działał również w studenckim ruchu naukowym. W harcerstwie poznał swoją żonę Annę.

Jako licealista brał udział w manifestacjach, m.in. w czasie wydarzeń marcowych w 1968 roku. W 1971 roku został aresztowany za działalność opozycyjną. Współpracował z Komitetem Obrony Robotników oraz Ruchem Obrony Praw Człowieka i Obywatela. Organizował manifestacje patriotyczne. Był podziemnym drukarzem, kolporterem i wydawcą, m.in. Biblioteki Historycznej i Literackiej. Był redaktorem niezależnego, podziemnego pisma „ABC”.

W latach 1980-1981 pracował w Ośrodku Badań Społecznych NSZZ „Solidarność” Regionu Mazowsze. Został internowany w czasie stanu wojennego. Później pracował jako nauczyciel w niższym seminarium duchownym. Po 1989 roku został członkiem władz krajowych Wspólnoty Polskiej – stowarzyszenia wspomagającego Polaków poza granicami kraju. Był także przewodniczącym Fundacji Pomocy Bibliotekom Polskim.

W latach 1989-1990 – dyrektor gabinetu w Urzędzie Rady Ministrów. Pełnił funkcję cywilnego wiceministra obrony narodowej ds. wychowawczo-społecznych w rządach Tadeusza Mazowieckiego, Jana Krzysztofa Bieleckiego i Hanny Suchockiej.

Na początku lat 90. zdobył mandat poselski w wyborach do Sejmu. W latach 1997-2000 przewodniczył sejmowej Komisji Obrony Narodowej, a w latach 2000-2001 był ministrem obrony narodowej w rządzie Jerzego Buzka.

W roku 2001 Komorowski związał się z Platformą Obywatelską. Z listy tego ugrupowania kandydował w wyborach do Sejmu IV kadencji. Od 2004 do 2006 r. był przewodniczącym mazowieckiej Platformy.

W przedterminowych wyborach do Sejmu w październiku 2007 r. Komorowski uzyskał ponad 139 tys. głosów – najwięcej ze wszystkich kandydatów startujących w okręgu nr 20 Warszawa II. Od roku 2007 Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej VI kadencji.

Od 10 kwietnia 2010, kiedy w katastrofie samolotu zginął prezydent Lech Kaczyński, zgodnie z Konstytucją RP pełni obowiązki głowy państwa.

 

MW